Co roku tradycyjnie w okolicach 11 listopada robiliśmy nasz "Marsz Niepodległości".
W tym roku termin z kilku powodów musieliśmy zmienić, co zrobiliśmy, lecz nic - ani marsz, ani nocleg w terenie nie został odwołany.
Ruszyliśmy późnym wieczorem z 21 na 22 listopada z nadzieją (po wysłuchaniu kilku prognoz pogody), że gdy będziemy w drodze, to zacznie padać śnieg.
Oprócz terminu zmieniliśmy również sposób organizacji wydarzenia. Zostały odjęte kilometry, a dołożone więcej pracy i nauki w sposobie budowania bazy w terenie i zapewnienie sobie minimum komfortu w czasie noclegu. Pogoda od samego początku nam sprzyjała, temperatura na minusie wahającą się pomiędzy - 1/- 4. Trawa oszroniona, nad wodą unosząca się para i w tym wszystkim nasza maszerująca z bagażami czternastka. Ze względów logistycznych więcej osób nie mogłem zabrać. I oczywiście atrakcji i emocji (chociaż sam marsz długim nie były) nie zabrakło a przy tym i śmiechu szczególnie u weteranów tego typu wypraw.
W trakcie zakładania bazy i szykowania noclegu tym, którzy brali udział pierwszy raz widać było jak imponuje doświadczenie starszych koleżanek i kolegów. Tym drugim zaś radość sprawiało pomaganie i instruowanie młodszych co do sposobów choćby układania ogniska.
Później kiełbaska, pogadanki przy ognisku i ok. 02.00 wystawienie wart i udanie się do schronień na zasłużony odpoczynek. I... i nikt nie zmarzł, mieliśmy ogrzewania podłogowe. Rano szybka pobudka, zaprawa poranna, zwijanie obozowiska i porządkowanie miejsca, oraz powrót na miejsce startu gdzie już czekali rodzice. A w poniedziałek, wszyscy byli w szkole. Ale za nim pożegnaliśmy się to już mi dali popalić pytaniami...
- Trenerze i następny wypad kiedy?
- W pierwszy weekend grudnia?
Odpowiedziałem, że po niedzieli...
